Nijmeegse Vierdaagse dag 2 ;-)

Bloed, zweet en tranen. Dat was een beetje het motto van vandaag. Weer een megazware dag, vooral de luchtvochtigheid maakte het wandelen op sommige punten erg pijnlijk. 80% was het vanmiddag! De regen die voorspeld was bleef gelukkig uit, het begon alleen met een regenbuitje toen we net tien minuten van de start af waren. Ik liep in een spaghettitopje en een driekwarts-broek en vond het regenbuitje eigenlijk heerlijk, maar wéér waren er vandaag van die mafkezen met fleece-jacks en dikke lange broeken en dat waren dezelfde mafkezen die bij het buitje direct in hun poncho’s schoten. Ook kwamen er ineens een hoop paraplu’s tevoorschijn, dát is irritant kan ik je zeggen! Ze prikken je ogen er zowat mee uit, lekker lopen is het dus niet echt!

Op diezelfde plek, tien minuten van de start vandaag, besefte ik dat ik de verkeerde schoenen had aangedaan. Ik had zowel sportschoenen als wandelschoenen meegenomen naar Nijmegen, maar de sportschoenen lopen toch net iets lichter en vooral de eerste 10 kilometer is dat erg fijn. Daarna wordt het toch wel zwaar, wat je ook aan hebt. Ik moest dus vanmorgen een keuze maken: verder met de sportschoenen en toestaan dat mijn teennagels er af gaan? Want serieus, de teennagels van mijn grote tenen gaan eraf. Heel langzaam (niet geschikt voor zwakke magen) buigen ze om en als ik ze niet vasttape morgenavond vallen ze er geheid af of erger nog, scheuren ze in. Maar met die wandelschoenen, die hoog zijn, krijg ik last van mijn enkels en die dingen zijn zó zwaar dat je tempo ook ernstig vertraagt.
Maar goed, na tien minuten kun je gewoon niet meer terug. Dat merk je wel als je er staat. Het is druk en het was een ‘late’ start, dus geen tijd te verliezen. Ik moest door.

De schoenen maakten het lopen op sommige punten bijna ondraaglijk. Vaak betrapte ik mezelf op een bijzonder naar gevoel. Dan dacht ik bij mezelf: hmmm.. zal ik gaan huilen? Of gewoon gaan overgeven? Het gevoel was voor mij nagenoeg hetzelfde. Gelukkig heb ik tegen het middaguur een Ibuprofen (mijn grootste vriend tijdens de Vierdaagse, op Harm Edens na) gehad en later zelfs nog een. Er liepen zelfs mensen met t-shirts waarop stond: ‘Wat fijn, met Ibuprofen geen pijn.’ Heerlijk slimme teksten toch?

Vandaag gelukkig geen ambulances gezien voor mensen die flauw waren geworden van de hitte, maar wel heb ik véél mensen zien strompelen en hinkelen. Wat een gezicht… oudere vrouwen die werden gedragen door zussen en vriendinnen, jongens die met een capuchon op door de menigte heen sukkelden (waarop anderen zeggen: ach, die heeft geen pijn! Da’s gewoon hiphop), je kon het zo gek niet bedenken. Weer die man met die klompen gezien, die ook op televisie was, en weer het zooitje bekende Nederlanders. Hans Kraaij Jr, Harm Edens, en dit keer ook Johan Vlemmix/Flemix/Vlemmincx of hoe je zijn naam ook schrijft. Ja, die mafkees die steeds van die Maxima-liedjes schrijft en zo. Die.

Vandaag moest ik mijn telefoon trouwens een keertje thuis laten, omdat anders mijn regenponcho niet in mijn tas paste. Maar het zorgde thuis nog voor een aardige verrassing! 5 smsjes, heerlijk! Altijd lekker om thuis te komen en ff wat berichtjes te lezen van het thuisfront. Ook kreeg ik dit keer een heel bijzonder berichtje, van Agnes, Patrick en Fiona. Geen familie, geen vrienden, nee dit zijn mensen van het Zutphens Persbureau waar ik aankomend schooljaar stage ga lopen! Wat een leuke verrassing!

Maar goed, morgen staat ons weer genoeg te wachten. 7 keer naar boven en naar beneden, heuvels en vlakten, het schijnt de zwaarste dag te worden. De statistieken zeggen het niet, maar mijn moeder en tante wel. En nou ja, die vertrouw ik daar toch iets eerder in. Morgen mogen jullie dus extra voor me duimen want ik zal het nodig hebben! Dinsdag waren er na t lopen al 473 mensen afgevallen hoorde ik vanmorgen, ik ben benieuwd hoeveel dat er vandaag waren. We zullen het morgen wel ergens lezen. We zijn zojuist even uit eten geweest, ik was zo moe en kreeg eigenlijk geen hap door mijn keel. En iedere keer als ik opstond om naar de wc te gaan (ik had veel water gedronken vandaag) moest iedereen lachen omdat ik zo strompelde. Verschrikkelijk, haha.

Vanmorgen hadden we trouwens nog bijna ruzie met iemand die hier in het hotel-restaurant werkt. Je kunt namelijk van het hotel lunchpakketjes bestellen, maar bijna iedereen stopt gewoon wat extra eten in een zakje of in hun broekzakken. Beetje zielig gezicht, maar het is wel stukken goedkoper. Maarja goed, mams en tante zitten dus broodjes in pedaalemmer zakken te proppen, want dat was alles wat we hadden. Die dingen maken ontzettend veel lawaai en ze zijn veel te groot dus je moet diep graaien… je raadt t al, dat viel op. Pipootje kwam naar ons toe, beetje lange, nerdige kerel en hij zei: ik wil jullie er even op attenderen dat jullie ook lunchpakketjes kunnen bestellen voor 7,50 per keer. (2 pakjes drinken, een broodje en een stuk fruit). Mn tante zegt heel slim: ooohhh okay! Dan doen we dat morgen.
Ik propte nog even snel een banaan in mn zak, naast de platgedrukte krentenbol, en tevreden liepen wij het restaurant uit. Op naar een nieuwe wandeldag.

En morgen wordt dus waarschijnlijk t lastigst.. vooral de eerste helft vind ik moeilijk, dan lijkt het een eindeloze wandeling te zijn. Maar als je 20 km gehad hebt, besef je weer dat t ooit ophoudt. Haha!

Ik ga er weer mee stoppen, fijne avond iedereen, bedankt voor alle leuke berichtjes van vandaag en graag hoor ik morgen weer van jullie! Ik zal het nodig hebben.

een paar foto's: http://tabularasa19.hyve.nl/album/42297179/Nijmeegse_Vierdaagse/6T9nuG7w/

Tot morgenavond!

SHIT! Ik ontdek net een blaar. :S