Nijmeegse Vierdaagse dag 0 ;-)

Vanuit de luxi Verdi-suite in het Belvoir hotel maak ik mij op voor de pijnlijke tocht die in het verschiet ligt. De pijnlijke tocht die ook nog eens nat gaat worden, hoorde ik net van Piet Paulusma. Het is kwart over zeven, nadat we ons hadden aangemeld bij de daarvoor bestemde standjes zijn we de stad door geweest en nu spenderen we onze laatste wakkere uurtjes in het ligbad of in het zwembad op de benedenverdieping. Wat een luxe!

En wat een drukte ook, hier in de binnenstad. Iedereen is blij, melig en er wordt van alle kanten op elkaar gelet. Wie loopt er mee, hoeveel kilometers, welke schoenen dragen ze en welke mensen verschijnen er nu al met gekke hoedjes en vreemde t-shirts?

Vanmorgen, toen ik nog veilig op station Deventer stond, waren de Vierdaagse-lopers er al uit te pikken. Stevige wandelschoenen aan de voeten en belachelijk volle tassen op de rug. De dag leek oorspronkelijk met wat ergernis te beginnen, dat wel. We zaten bij de stationsrestauratie op station Deventer en daar kregen wij oud aardbeiengebak geserveerd van een of andere ‘kamper annie’. Hermien, heette ze. Ik weet dat het er niets mee te maken heeft, maar ik raad absoluut niemand aan om daar ooit iets te gaan eten. Ik zag Hermien een gebakje klaarmaken, ze pakte met haar dikkige vingers de slagroom op (slagroom hoor je niet op te (kunnen) pakken!) en daar propte ze een blubberend zacht aardbeitje bovenop. Niet doen!

Maar goed, ik zit niet voor niets hier in Nijmegen nu, dus genoeg over stationsrestauraties in andere steden. Ik heb vanmiddag namelijk al een hoop leuke dingen gedaan, gekregen en gezien hier. Toen we hier net aankwamen deed dit alles me meteen denken aan een uitgebreidere versie van de Huishoudbeurs. Gratis appels, buttons, regenponcho’s, pennen en flesjes drinken… Oftewel, echt iets voor Lianne! Dus zonder me te schamen liep ik langs de Hartstichting kraam voor een gratis appel en liep ik net zo lang langs dezelfde jongen tot ik eindelijk ook een pen kreeg. Heerlijk, een keertje schaamteloos hebberig zijn. Ik neem nog meer troep mee terug dan dat er nu in mijn koffer zit.

Vorig jaar zag ik een Vierdaagse-foto van mijn moeder, mijn tante en Harm Edens, de presentator van ‘Dit was het nieuws’. Ik had een beetje hoop dat hij er dit jaar weer zo zijn. Harm Edens vind ik namelijk een van de leukste, meest nuchtere bekende Nederlanders die er is en ik zou het dan ook wel leuk vinden om hem te zien. Ik had geluk! Zie de foto's op mijn hyve (http://tabularasa19.hyve.nl/album/42297179/Nijmeegse_Vierdaagse/6T9nuG7w/), haha. Toen we hem zagen werden mijn moeder en tante gek en begonnen mij zijn kant op te duwen. ‘Grijp je kans, wees brutaal, ga bij hem staan! Toe maar, toe maar!’ Nou.. en als ik ergens een hekel aan heb.. is het dat ‘mijn kleine kind móet met Bassie op de foto’- gedrag. Ik stond op het punt om het persoonlijk op te vatten, dat kinderachtige gedrag, maar ik besefte me dat ik het kind-willen-zijn van hun maar even niet in de weg moest staan. Haha!

En op dit moment kijk ik naar het ‘Gevoel van de Vierdaagse.’ Wat apart om te horen, de presentator zegt dat dit hét sportevenement van Nederland is. En daar doe je dan aan mee. Ik mag van mezelf zeggen dat ik goed getraind heb, maar nog wel heb ik diep van binnen de kriebeltjes. Het wordt zwaar, dat spreekt niemand tegen. Iedereen maakt dit anders mee en de een kan iets beter tegen de pijn dan de ander, maar dit is mijn kans om te bewijzen wat ik kan.
Duim maar voor me, er zullen genoeg momenten zijn waarop ik het even nodig zal hebben.


Veel liefs en hopelijk tot morgenavond!


PS; het internet hier is CRAP, vandaar dat het beeldmateriaal op Hyves te vinden is. Hier wou het niet:(
PS2; voor leuke mannen moet je hier zijn(A)