De ALLERgrootste zeikblog over klanten #3

Jaaa, er kwam even iets tussendoor (laatste werkjes inleveren, stagegezeik etc) maar daar zijn we weer!! Het wordt steeds leuker want inmiddels gaan er meer mensen meedoen! Ik kreeg laatst twee geweldige tips van Sigrid (http://stunningcg.blogse.nl/) en die wou ik dan ook meteen gebruiken. Ik kopieer letterlijk wat Sigrid heeft gezegd, om te laten zien dat ik niet de enige ben die flink wat te zeuren heeft over sommige mensen(A)


Dus:
NUMMERRRR 11 (Sigrid)
mensen die denken dat je een stratenboek bent

Hoe VAAK ik mensen krijg die willen weten waar iets zit:
- de peperbus
- plato
- een pinautomaat
- een winkel waar ze antiek speelgoed verkopen
- de bruna
- een supermarkt
- ergens waar ze een kopieermachine hebben

IK BEN TOCH GODVERDOMME GEEN TOMTOM!

Alstublieftdankuwel


NUMMERRRRR 12 (Sigrid)
Mensen die aan merci doen

'Merci!'

WE ZIJN HIER VERDOMME NIET IN FRANKRIJK
Het klinkt gay. Zeg gewoon 'danku' ! Klaar. iedereen blij.
Merci... my ass.


NUMMERRRR 13
Mensen die met de intercom meepraten

‘Attentie Susanne, kassa 2 alsjeblieft’
Wat zou het heerlijk zijn als het daarbij bleef. Maar nee hoor, er zijn altijd van die cabaretiers die denken dat het leuk is om te zeggen: ‘Ja, Susanne, gauw naar kassa 2!’ Of ‘Jaahaa, ik kom al!’ of ‘Ben jij Susanne? Zou k maar gauw gaan als ik jou was’

Jezus mensen houd daar alsjeblieft mee op, want je BENT niet grappig! En absoluut niet origineel ook. Vaak zijn het mensen die even leuk willen doen tegen hun vriendjes of vriendinnetjes, maar als ze dan zien dat wij het gehoord hebben zijn ze óf ineens stil, of ze gaan er nog even overheen om te laten zien dat ze zich niet schaamden. Zielig gedoe. Dit gaat ook bij de kassa, als Susanne er dan aankomt om kassa 2 te draaien is het : ‘Daar komt Susanne, laten we bij Susanna gaan staan!’ of heel zeikerig: ‘Nou, daar is Susanne. Hèhè.’

Bah.


NUMMERRRR 14
Mensen die claimen dat je iets hebt terwijl je zeker weet dat je het NIET hebt

‘Ik zag het bij jullie in de folder, echt waar! Jullie hebben het.’
‘Nou mevrouw, zoiets heb ik hier nog nooit gezien, van welk jaar was die folder?’
‘Mijn zus heeft er drie weken geleden hier een gekocht, dat weet ik zeker!’
‘Waarom neemt u uw zus dan niet mee, dan hoeft u uzelf niet zo voor lul te zetten door in de verkeerde winkel te gaan staan.’

Mensen, geloof ons nou.. af en toe betrap je ons er een keer op, maar over het algemeen KENNEN WIJ ONZE WINKEL BEST WEL AARDIG GOED!!!

Wij weten heus wel of we plantenbakken hebben, pennenbakjes of mokken met ‘boss’ erop. Maar dat hebben we niet. Ga eerst eens goed research doen, dán mag je terugkomen.


NUMMERRRR 15
Mensen die willen dat je de ‘manager’ erbij roept als ze je niet geloven

Een waardige opvolger van nummer 14. De klant gelooft je niet.

Een klant komt naar me toe. Ergens in de winkel, bovenin, aan de muur, hangt net het stukje stof dat zíj wil hebben. Tsja mevrouw, da’s jammer, dat is een showmodel en die verkopen wij niet. Gaat ook op voor de kroonluchters. Die ook al? Yep.

‘Nou zeg, je kan dat er toch wel ff voor mij afhalen.’ Nee mevrouw, dat doen wij hier niet. Ik kan wel vragen wanneer het weer binnen komt. ‘Ik wil je manager spreken, haal die maar op vraag ik het hem wel.’

Een paar kanttekeningetjes. 1. WIJ HEBBEN GEEN MANAGER. Ik ben toch verdorie geen acteur of zangeres, díe hebben managers. Ik werk in een winkel, dus het is gewoon mn BAAS. 2. Onze bedrijfsleider is op zaterdag vaak een vrouw. HAHAHAHA LEKKER VOOR JE. En 3. Die baas gaat precies hetzelfde zeggen, wij hebben het tenslotte van hem/haar geleerd. Wat dacht je nou helemaal?



Zo, mensen, dat luchtte op. En ik steeds maar denken dat ik naar de sportschool moest om mijn frustraties eruit te krijgen!!



Stay Tuned;-)

De ALLERgrootste zeikblog over klanten #2

Voor deze sessie van 5 eigenschappen ga ik een personage aan jullie introduceren. Een personage bij wie je je de volgende verschrikkelijke kenmerken wel kunt voorstellen, mocht je daar al moeite mee hebben. Het personage heet Annie. Annie heeft, zoals we allemaal verwachten, een foeilelijk wit tasje met gouden randjes, draagt dikke gouden oorringen en ze loopt graag in een luipaard-legging. Vind ze leuk. Ze draagt hoge hakken waar ze niet op kan lopen en haar zonnebankgebruinde decolleté is het eerste wat je ziet als ze voor je neus staat. Vlak daarna zie je de pikzwarte lijntjes die haar wenkbrauwen moeten voorstellen. Diezelfde wenkbrauwen die voor geen meter passen bij haar geblondeerde haar, dat waarschijnlijk ligt geeft in het donker.

Annie stapt de winkel binnen…

NUMMERRRRR 6:

Flauwe grapjes

Ik word zó doodziek van de flauwe grapjes die steeds gemaakt worden als ik achter de kassa sta/zit. Alsjeblieft.. Kwel de cassière niet met een van de volgende grapjes!

1) " ’t meeste is er al"

Stel, iemand moet 5,40 betalen. Meneer/mevrouw is een beetje langzaam, en haalt als eerste het briefje van 5 uit de portemonnee. En omdat hij/zij zelf te sloom is bij het daar is de verschrikkelijke zin: Het meeste is er al. Flikker gauw op zeg! Sorry dat ik het zeg, maar wat heb ik eraan als ik 5 euro krijg terwijl je me 5,40 schuldig bent? 40 cent is ook jatten hoor! Ik had vandaag nog iemand in de winkel die ervan stond te kijken dat winkels tegenwoordig 151 euro boete rekenen boven op de boete die ze al van de politie krijgen. Die mevrouw zei: ‘hmm, dus als je iets van 25 cent hebt gejat dan moet je 151 euro betalen! Nou, da’s best erg.’ WTF? Óf ze heeft ervaring met het jatten van goedkope dingen en probeert zich te verdedigen, óf ze snapt niet dat het geen verschil maakt of je nu een lolly of een televisie steelt. Sommige mensen moet je ook álles uitleggen…

2) "dan is het vast gratis"

In iedere winkel gebeurt het wel eens dat je een artikel pakt waar toevallig geen prijsje op zit. Wij zullen dan even moeten zoeken naar de code van het product, en ik snap dat dat niet altijd even leuk is. Er zijn alleen een hoop van die ***figuren die het presteren alles weer drie keer erger te maken dan het eigenlijk is. "hmm, dan is het vast gratis." Daar kan ik zo pissig om worden! Nee het is niet gratis, en dat weet je zelf ook. Dat weet ik ook, dat weten de mensen achter je in de rij ook en raad eens? Mijn baas weet het ook. Ik heb dan altijd zin om heel overdreven te reageren.WHAHAHAHAHAHA DAT MEEN JE NIET, ZEI JE DAT NOU ECHT? HILARISCH, DIE HAD IK NOG NOOOOOIT GEHOORD! En zo origineel ook… urghl.

3) Bongrapjes.

Mensen, als je de bon niet mee hoeft, zeg dan gewoon: Nee, dank je. Nee hoor. Hoeft niet. Die mag je wel weggooien. Niet nodig. Anything! MAAR NIET:

- Mag je houden

– die kun je mooi boven je bed hangen

– voor in je plakboek
- die reep chocola kan ik toch niet declareren

– dit drankje kan ik toch niet ruilen (WTF er zijn ook gewoon mensen die hun uitgaven bijhouden!!!)

– Ik vetrouw je wel

– ik geloof het wel (wil je m dan wel of niet?)

– Eigenlijk niet (en dan?)
- Hahahaha

NUMMERRRRR 7:

Veeleisende klanten.

‘Of ik hier een doosje voor heb? Natuurlijk mevrouw, ik zal even achter in het magazijn kijken of ik voor u een geschikt doosje kan vinden. Dertig wijnglazen had u gezegd? Nou, dat moet wel lukken. O, is hij te groot? Dan zal ik even een kleinere in elkaar zetten. U wilt er ook een papiertje om? Hmm, ze zitten nu al in de doos.. nou ja goed dan ik loop wel even met u mee, dan help ik u inpakken. Ja sorry mevrouw, ik kan nou eenmaal niet sneller. Ik heb een spiegel en een doos wijnglazen in mijn handen, dan moet ik goed uitkijken waar ik loop. Fijn dat u dat begrijpt hoor mevrouw. Kunt u me het plakband even aangeven mevrouw, u staat er vlak naast en ik heb nu bijna alle dertig glazen in de doos zitten. Doen we er gewoon een plakbandje overheen, zo… nu zit het wel stevig. Een touwtje? Hoezo? Oh, dan kunt u hem op de fiets meenemen. Is goed mevrouw, ga ik even een touwtje voor u halen. Deze goed? U wilt een dikkere. Nee, dat hebben we niet. Weet ik niet, Praxis of Gamma of zo? Nee dat weet ik eigenlijk niet, sorry. Ja sorry ik kan er ook niets aan doen dat die winkels niet hier in de binnenstad zitten. Sorry. Natuurlijk kan ik hem voor u achter zetten, ik kan me voorstellen dat u niet drie straten wilt fietsen met een doos in uw handen. Wanneer komt u het ophalen? Morgenmiddag. Okee wat is uw telefoonnummer? Wow… kunt u dat nog een keer herhalen? Ja… 06, en dan? 4? Okee, 2? Oh sorry, 3 dus? En uw naam? Shwieylwjhh.. prima mevrouw hoor, ik zal zorgen dat het klaar staat. Ja is goed. Prettig weekend alvast! Nou hartstikke mooi dat dat wel zal lukken.’

TAKKEWIJF.

NUMMERRRR 8:

Mensen die stinken.

Kibbelingen, bier, sigaretten, zweet, je ruikt eigenlijk alles wel op een gemiddelde zaterdag. Soms lopen er mensen voorbij van wie ik serieus denk dat ze een maand geen douche hebben gehad, brrr! Helemaal erg wordt het als ze je ook daadwerkelijk wat vragen, ik maak dan altijd dat ik wegkom! Hier wil ik ook gewoon niet eens te diep op ingaan.. ik krijg er al de rillingen van!

Gauw door naar NUMMERRRR 9:

Mensen die te lui zijn om te lopen.

Hier zijn er heel veel van. Vaak zijn ze nog dom ook. Onze winkel is heel groot, dus ik snap best dat je voor 1 dingetje niet graag de hele tent door wil. Daarom wordt ons vaak voorin de winkel al van alles gevraagd. ‘voor ik de hele winkel door moet, hebben jullie fietstassen?’ Nee, bofkont, die hebben we niet. Maar de echte domme mensen, die zijn gewoon hilarisch. Ten eerste is het supergrappig als ze al de hele winkel door moeten om een medewerker te vinden (normaal is dit NIET grappig en ook NIET de bedoeling), en dan wordt het NOG grappiger als ze vragen: ‘Hebben jullie ook theelichthouders?’ En dat je ze vervolgens weer helemaal naar voren moet sturen!!!!! Dan ben je toch lui en dom tegelijk, of niet dan? Prachtig. Je zou denken dat alle luie mensen heel slim zijn, omdat ze het zichzelf graag zo makkelijk mogelijk maken. Maar dit is eigenlijk veel leuker!

NUMMEERRRRR 10:

Mensen die al bij de tweede kassa staan voor je er bent.

Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik dit eerder ook gewoon deed, bijvoorbeeld bij een supermarkt, maar nu ik zelf aan de andere kant sta erger ik me er dood aan. Zaterdagochtend/middag, het begint een beetje druk te worden en kassa 2 wordt bijgeroepen. Toevallig zeg hee, ik ben kassa 2! Ik loop richting de kassa en ik zie dat er net 4 mensen bij de kassa staan, wat eigenlijk te weinig is om bij te draaien. Maar wat doen twee van die pipo’s? Juist, die gaan heel wijs bij kassa 2 staan, met zo’n smoel van: kom mij maar helpen. Dan denk ik altijd; kom mij maar halen. Als ik een slechte dag heb draai ik me om en loop ik weg, maar meestal hebben ze mij al gespot…zucht… ik vind het gewoon niet netjes om al in een rij te staan terwijl er nog niets is om voor in de rij te staan. Ik wacht tegenwoordig netjes tot de cassière bij de kassa is en dán ga ik wel in een rij staan. Mensen moeten ook maar eens wat meer geduld hebben, je kunt niet geholpen worden bij een kassa waar niemand achter zit. Toch?

Once again, Stay Tuned! (reacties zijn welkom!)

De ALLERgrootste zeikblog over klanten # 1

Zoals beloofd, ga ik beginnen met dé lijst. De allerzeikerigste en tegelijk de allergrootste blog die ik tot nu toe heb bedacht. De (inmiddels meer dan) 50 irritante eigenschappen van klanten die ik samen met mijn collegaatje Marieke in elkaar heb gedraaid! Ik ga ze natuurlijk niet allemaal in één keer bespreken, dat zou het effect behoorlijk minimaliseren. Ik heb dus besloten ze per 5 aan jullie te introduceren. Het is dus geen ‘top 50’, als ik ze ook nog eens op volgorde van irritantheid moest zetten dan was ik volgend jaar december nog niet klaar.

Maargoed, of je nu vaak bij ‘onze winkel’ komt of minder vaak, je hoeft je niet aangesproken te voelen hoor. Ik zit me hier niet dagelijks over op te vreten, bovendien komen veel van de eigenschappen ook niet íedere dag voor. Maar ze zijn fascinerend, en ik denk dat veel mensen die in een winkel werken/hebben gewerkt wel een aantal dingen gaan herkennen!

Veel leesplezier! Oh en als je niet van zeurende mensen houdt, moet je maar even naar de blog hieronder scrollen. Die vind je dan vast leuker.

NUMMERRRR 1:

Klanten die niets zeggen.

Het loopt de hele morgen al lekker door, het regent dat het zeikt buiten, dus ik hoef niet te balen van het feit dat ik de hele dag in de winkel moet werken, en ik heb bijna lunchpauze. Oftewel, ik ben op geen snauw of chagrijnige blik te betrappen. "Goedemorgen!" zeg ik vrolijk tegen de mevrouw die aan de kassa komt. Ik schuif de scanner langs haar (technisch gezien nog van ons natuurlijk) voorraaddoosjes en pakjes Capri Sonne, en wacht nog steeds op een "goedemorgen" terug. Of een "hallo", een "hoi", zelfs een "hmmm" volstaat. Maar nee hoor. Mevrouw voelt zich te goed voor mij en zegt zelfs niets als ik haar vraag of ze de bon mee wil. Ze werpt nog snel een blik op mij om te bevestigen dat we klaar zijn en dan loopt ze weg. Ik laat me niet uit het veld slaan en roep haar hard achterna: EN EEN PRETTIG WEEKEND!

Tis wat, we zijn pas bij nummer 1 en ik denk nu al… die klanten zouden ook een zeikerige blog over mij kunnen schrijven:P Ach jaa… Volgende!

NUMMERRRR 2:

Klanten met schreeuwende/krijsende/jengelende kleine kinderen.

Ik heb een zusje van drie, dus ik begrijp heel goed dat je kind niet altijd netjes met je meeloopt, trapjes op en af rent en constant verstoppertje met je doet terwijl jij niet eens wist dat je meedeed. Maar als het kind al krijsend en bijna kokhalzend van het harde huilen op de grond ligt, ga er dan ook niet nog eens tegen schreeuwen. Laat ons niet alleen achter met dat kind, stamp niet alvast naar de kassa omdat je denkt dat t ophoudt als je het gehuil gewoon negeert. Dat werkt namelijk niet. Nee, zeg ik je, dat gaat alleen maar harder en harder. Totdat je het uiteindelijk zo zat bent en het kind tóch het snoepje geeft waar het om lag te krijsen. "Ssht, ssht, hier eet nou maar op.. kom maar, he lieffie? Gaan we lekker naar huis, ijsje eten."

Ga dat maar doen ja… ijsje eten.

NUMMERRRR 3:

Klanten die "helpen"

Ik weet niet of je wel eens in onze winkel geweest bent, maar over het algemeen is het zo dat wij zelf het liefst de mandjes uitpakken. We hebben namelijk niet zo’n fijne lopende band als bij de supermarkt. Ook pakken we de producten niet in, en slaat de computer de korting automatisch aan, mocht die korting er zijn. Wij willen namelijk alle klanten zo snel mogelijk helpen, zodat er geen lange rijen met zeurende klanten ontstaan. Toch zijn er mensen die zelf zo graag alles ‘snel willen doen’ dat ze niet doorhebben dat ze de hele boel aan het ophouden zijn. Meneer zet zijn mandje voor mij neer, en wij grijpen toevallig allebei naar de fles lampolie. Ongemakkelijk moment nummer 1, nu heb ik zijn hand vast en ligt die lampolie nog steeds in het mandje. Vervolgens trekt hij zijn hand weg, ik als reflex ook en vervolgens douwen wij allemaal onze handen wéér in het mandje, en verdorie allebei weer naar hetzelfde product. Blijf er toch vanaf man! Ik pak een artikel, scan het en zodra Pipo het ziet pakt hij alle producten een voor een uit het mandje en houdt ze, om mij te helpen, met de streepjescode naar mij toe vast. Ik vind het heel aardig dat hij probeert te helpen hoor, maar als hij het potje drie keer heeft omgedraaid, op zoek naar die code, heb ik de sticker inmiddels al drie keer aan me voorbij zien gaan en hoor ik de eerste zuchten en steunen al uit de rij. Ja, mensen, ik kan er ook niets aan doen. Als hij nou vast een tasje had gepakt, of zijn portemonnee.. maar ja zeg zoiets maar eens. "Pakt u uw portemonnee maar vast." Nee.. laten we dat maar niet doen he?

NUMMERRRR 4:

Klanten die met geld gooien.

Nu moet je niet denken dat ze van drie meter afstand met vliegtuigjes van 50 euro-briefjes staan te gooien hoor, zo erg is deze niet. Maar sommige mensen smijten het geld op de toonbank, zoals je met sleutels gooit als je net van je vriend hebt gehoord dattie vreemd gaat ofzo. Snap je? En dat hoeft niet, want we hebben helemaal geen ruzie. De klant en ik. Nee! Dus leg het nu maar gewoon lief op de toonbank, dan maak je mij een stuk blijer. Dank je.

NUMMERRRR 5:

Klanten die sjoemelen met tasjes.

Tasjes kosten geld, ook bij ons. 10 cent. Je hebt van die sjoemelende klanten er tussenzitten die éérst het volledige bedrag afrekenen (vaak gaan ze pinnen) en vervolgens zeggen ze met hun allerliefste glimlach: "ohh ja, mag ik ook nog zo’n groot tasje?" Ik heb dan altijd zin om ze voor tien cent te laten pinnen, maar in plaats daarvan duw ik ze maar gewoon een tasje in de hand. We moeten nog minstens 45 eigenschappen dus als ik me al druk ga maken over tasjes…?! Juist dan weet ik het ook niet meer.

Stay tuned for the next five!